Auto kraakt tijdens het rijden: oorzaken en oplossingen

# Auto kraakt tijdens het rijden: oorzaken en oplossingen

Een krakend geluid tijdens het rijden is een van de meest voorkomende klachten die automobilisten ervaren. Of het nu gaat om een subtiel gepiep bij het nemen van een bocht of een luid geraak bij het passeren van een drempel, deze geluiden zijn zelden een teken van iets onschuldigs. Kraakgeluiden kunnen voortkomen uit diverse onderdelen van uw voertuig, variërend van versleten rubbers in de ophanging tot problemen met de aandrijflijn of zelfs het remsysteem. Het negeren van deze signalen kan leiden tot aanzienlijke schade en kostbare reparaties. Volgens recente studies van de automotive industrie wordt meer dan 40% van alle ophangingsgerelateerde problemen pas opgemerkt wanneer automobilisten kraakgeluiden beginnen te horen. Dit artikel biedt een uitgebreid overzicht van alle mogelijke oorzaken van kraakgeluiden in uw auto, van het onderstel tot het interieur, en geeft u praktische oplossingen om deze problemen effectief aan te pakken.

Kraakgeluiden vanuit het onderstel: ophanging en aandrijflijn

Het onderstel van een voertuig is een complex systeem van mechanische componenten die samenwerken om een comfortabele en veilige rijervaring te garanderen. Wanneer u kraakgeluiden hoort die lijken te komen vanuit de bodem van uw auto, is de kans groot dat het probleem zich bevindt in de wielophanging of aandrijflijn. Deze geluiden zijn vaak het meest waarneembaar bij lage snelheden, vooral wanneer u over drempels, verkeersheuvels of andere oneffenheden rijdt. Temperatuur speelt hierbij een cruciale rol: veel kraakgeluiden zijn prominenter aanwezig bij koud weer, wanneer rubbercomponenten harder en minder flexibel zijn geworden.

De wielophanging bevat tientallen onderdelen die elk hun eigen specifieke functie hebben. Van draagarmen tot stabilisatorstangen, van schokdempers tot diverse soorten rubbers en bussen – elk onderdeel kan bij slijtage of beschadiging bijdragen aan ongewenste geluiden. Moderne voertuigen zijn uitgerust met geavanceerde ophangingssystemen die weliswaar meer comfort bieden, maar ook gevoeliger zijn voor slijtage. Onderzoek toont aan dat de gemiddelde levensduur van ophangingsrubbers tussen de 80.000 en 120.000 kilometer ligt, afhankelijk van rijstijl en wegomstandigheden.

Versleten rubbers en silenblocks in draagarmen en stabilisatorstangen

De draagarmrubbers en silenblocks behoren tot de meest voorkomende bronnen van kraakgeluiden in moderne auto’s. Deze rubbercomponenten fungeren als buffer tussen metalen onderdelen en absorberen trillingen en schokken van de weg. Met name bij voertuigen van de Volkswagen Audi Groep – inclusief merken als Seat, Skoda en Cupra – is het kraken van draagarmrubbers een bekend fenomeen. Het karakteristieke geluid manifesteert zich meestal als een kraak of piep bij het passeren van drempels, vooral aan het begin van een rit of bij koud weer.

Het probleem ontstaat doordat de rubbers na verloop van tijd uitdrogen en verharden. Dit proces wordt versneld door blootstelling aan olie, vuil, temperatuurschommelingen en UV-straling. Wanneer de rubbers hun elasticiteit verliezen, kunnen ze niet langer effectief de bewegingen tussen de metalen componenten dempen. Het resultaat is een kra

elasticiteit verliezen, kunnen ze niet langer effectief de bewegingen tussen de metalen componenten dempen. Het resultaat is een kraak- of piepgeluid bij elke compressie van de ophanging, bijvoorbeeld wanneer u over een drempel of putdeksel rijdt.

In een vroeg stadium kan het soms helpen om de rubbers tijdelijk te behandelen met siliconenspray, waardoor het gekraak kortstondig vermindert. Dit is echter geen duurzame oplossing, omdat de onderliggende slijtage niet wordt verholpen. In veel gevallen is vervanging van de draagarmrubbers of complete draagarmen de enige structurele oplossing. Houd er rekening mee dat verouderde rubbers niet alleen voor geluid zorgen, maar ook de wegligging negatief kunnen beïnvloeden, vooral bij remmen en uitwijken.

Versleten stabilisatorstangrubbers en -silenblocks kunnen vergelijkbare symptomen geven. Deze rubbers verbinden de stabilisatorstang met het chassis en vangen rolbewegingen van de carrosserie op. Wanneer ze uitdrogen of scheuren, hoort u vaak een krakend of piepend geluid bij het nemen van bochten of bij dwarsrichels. Laat bij twijfel een visuele inspectie uitvoeren: gescheurde, ingescheurde of duidelijk verhard aanvoelende rubbers zijn een duidelijke indicatie dat vervanging gewenst is.

Defecte cardankruisen en homokineetkoppelingen bij voorwielaandrijving

Kraakgeluiden tijdens het rijden kunnen ook afkomstig zijn van de aandrijflijn, met name bij voertuigen met voorwielaandrijving. De homokineetkoppelingen (CV-joints) zorgen ervoor dat de aandrijfassen onder verschillende hoeken kracht kunnen overbrengen zonder schokken. Wanneer de vetvulling is verdwenen of de stofhoes is gescheurd, krijgen vuil en vocht vrij spel. Het gevolg: de homokineet slijt versneld en kan gaan kraken, tikken of zelfs knarsen bij wegrijden of het nemen van bochten.

Een bekend symptoom van een versleten buitenscharnier (buitenste homokineet) is een repeterend, met knikkers vergelijkbaar geluid bij scherp insturen en gas geven. Hoort u dit vooral bij rotondes of parkeren, dan is de kans groot dat de homokineet aan vervanging toe is. De binnenste homokineten en cardankruisen veroorzaken vaak meer een dof klak- of kraakgeluid bij accelereren en afremmen op de motor. Blijft u hier te lang mee doorrijden, dan kan de aandrijfas uiteindelijk breken, met alle risico’s van dien.

De oplossing bestaat meestal uit het vervangen van de complete homokineet of, afhankelijk van het model, de gehele aandrijfas. In sommige gevallen kan het tijdig vervangen van een gescheurde stofhoes en het opnieuw vullen met vet verdere schade voorkomen, maar dit is eerder uitzondering dan regel. Hoort u nieuwe kraakgeluiden uit de buurt van de aandrijfassen, wacht dan niet tot het geluid erger wordt: hoe eerder u ingrijpt, hoe lager de reparatiekosten doorgaans zijn.

Uitgelopen schokdempers en beschadigde veerpoten

Schokdempers en veerpoten spelen een cruciale rol in het absorberen van oneffenheden en het stabiel houden van uw auto. Wanneer schokdempers versleten of uitgelopen zijn, merkt u dat vaak eerst aan het rijgedrag: de auto natrillen, een langere remweg en een zweverig gevoel in bochten. Maar ook kraak- en bonkgeluiden bij drempels kunnen wijzen op problemen in dit gebied. Denk bijvoorbeeld aan versleten topmounts (veerpootlagers) die een duidelijk kraak- of knakgeluid geven bij inveren en sturen.

Een eenvoudige thuistest is het indrukken van de carrosserie boven het wiel en loslaten. Blijft de auto meer dan één tot twee keer natrillen, dan zijn de schokdempers vermoedelijk aan vervanging toe. Beschadigde stofhoezen en lekke dempers (zichtbare oliesporen langs de demperbuis) zijn eveneens duidelijke signalen. Kraakt de auto bij elke hobbel, dan kan ook een gebroken spiraalveer de oorzaak zijn; het afgebroken deel creëert dan bij beweging een metaal-op-metaalcontact met de veerzetel.

Het vervangen van schokdempers en veerpoten is een ingreep die u altijd per as (links en rechts tegelijk) moet laten uitvoeren om een gebalanceerd weggedrag te behouden. Moderne kwaliteitsdempers zorgen niet alleen voor het verdwijnen van kraakgeluiden tijdens het rijden, maar verbeteren ook de remstabiliteit en het comfort aanzienlijk. Ziet u roestplekken op de veerpoten of hoort u een scherpe metaalachtige knak bij inveren, laat dit dan zo snel mogelijk controleren door een specialist.

Losse subframes en motorsteunen bij toyota en volkswagen modellen

Bij een aantal Toyota- en Volkswagen-modellen zijn kraakgeluiden tijdens het rijden herleid naar losse subframes en versleten motorsteunen. Het subframe is de draagconstructie waarop onder meer de wielophanging en motorsteunen zijn gemonteerd. Wanneer de bouten van dit subframe niet meer met de juiste kracht vastzitten, kan de hele constructie minimaal bewegen. Dat resulteert in een droog kraak- of klikgeluid bij optrekken, remmen of het nemen van drempels.

Versleten of gescheurde motor- en versnellingsbaksteunen kunnen vergelijkbare klachten veroorzaken. Omdat deze steunen trillingen van de motor isoleren, merkt u bij slijtage niet alleen extra trillingen in het interieur, maar ook kraak- en klopgeluiden bij belastingwisselingen. Denk aan gas loslaten, overschakelen of vanuit stilstand optrekken. Zeker bij auto’s met hogere kilometerstanden of veel stadsverkeer is slijtage van motorsteunen geen uitzondering.

De oplossing begint met een grondige inspectie in de werkplaats, waarbij de monteur het subframe en de steunen controleert op speling, scheuren en roest. Soms volstaat het om de subframebouten opnieuw aan te trekken volgens fabrieksvoorschrift of speciale vulplaten (shims) te monteren. In andere gevallen moeten motorsteunen of zelfs het complete subframe worden vervangen. Laat kraakgeluiden uit deze regio nooit onbehandeld: een los subframe kan de uitlijning van de ophanging beïnvloeden en daarmee de verkeersveiligheid in gevaar brengen.

Kraken in het remsysteem: remblokken en remklauwers

Een auto die kraakt tijdens het rijden hoeft niet altijd een probleem in de ophanging te hebben; vaak ligt de oorzaak in het remsysteem. Remgeluiden worden meestal omschreven als piepen, schuren of fluiten, maar een droog krakend of tikkend geluid komt eveneens regelmatig voor. Zeker wanneer u het geluid hoort tijdens licht remmen of juist vlak nadat u het rempedaal loslaat, is het verstandig om de remblokken, remklauwen en remschijven nauwkeurig te laten inspecteren.

Volgens diverse onderzoeken naar verkeersveiligheid rijdt één op de vijf auto’s te lang door met versleten of slecht onderhouden remmen. Dat uit zich niet alleen in langere remwegen, maar ook in een toenemend aantal ongewenste geluiden. Goed nieuws: in veel gevallen zijn kraakgeluiden aan het remsysteem relatief eenvoudig te verhelpen met schoonmaken, smeren en het correct monteren van remonderdelen. Wacht u echter te lang, dan kunnen de kosten snel oplopen door beschadigde remschijven of vastgelopen remklauwen.

Ontbrekende of verharde anti-ratel clips en shims

Remblokken zijn doorgaans voorzien van anti-ratel clips en shims (dunne plaatjes aan de achterzijde van het blok) om trillingen en beweging in de remklauw te beperken. Wanneer deze clips ontbreken, verkeerd zijn gemonteerd of zijn verhard door ouderdom en corrosie, kunnen de remblokken bij iedere oneffenheid een klein stukje bewegen. Dit veroorzaakt een ratel- of kraakgeluid, vooral bij lage snelheden en licht remmen. Hoort u een kort tikje bij het wisselen tussen vooruit en achteruit rijden, dan is dit vaak een teken dat de blokken te veel speling hebben.

Bij een remservice controleert een monteur niet alleen de dikte van de remblokken, maar ook de staat en aanwezigheid van shims en clips. In veel gevallen verdwijnen kraak- en ratelgeluiden volledig na het monteren van nieuwe anti-ratelveren en het correct invetten van de contactpunten met hittebestendig remvet. Het is verleidelijk om zelf even wat vet aan te brengen, maar verkeerd gesmeerde remblokken kunnen juist piepen of zelfs gedeeltelijk blokkeren. Laat dit daarom bij voorkeur aan een professional over.

Gecorrodeerde remklauwgeleiders en vaste zuigers

Remklauwen zijn voorzien van geleidepennen en zuigers die soepel moeten kunnen bewegen om de remblokken gelijkmatig tegen de remschijf te drukken. Wanneer deze geleiders corroderen of de rubbermanchetten beschadigd raken, kan de remklauw vast gaan zitten. Dit leidt niet alleen tot ongelijkmatige slijtage van de remblokken, maar ook tot kraak-, schuur- of bonkgeluiden tijdens het rijden, vooral na langere ritten of intensief remmen.

Een vastzittende remzuiger kan ervoor zorgen dat het remblok continu licht tegen de schijf aanloopt. U hoort dan soms een hoog piepend geluid dat verdwijnt als u het rempedaal licht intrapt. In andere gevallen hoort u juist een droog kraakgeluid wanneer de rem loslaat na stevig remmen. Blijft u doorrijden met vastzittende remdelen, dan warmen de remschijven overmatig op, wat kromtrekken en barsten in de hand kan werken.

De oplossing bestaat uit het demonteren, reinigen en opnieuw invetten van de remklauwgeleiders met speciaal remvet, of het reviseren/vervangen van de complete remklauw als de corrosie te ver gevorderd is. Vaak is dit ook een goed moment om de remvloeistof te verversen, omdat oude, vochtige remvloeistof roestvorming in het remsysteem versnelt. Merkt u dat uw auto naar één kant trekt bij remmen in combinatie met kraakgeluiden, laat de remmen dan met voorrang controleren.

Geglazuurde remschijven door oververhitting

Bij intensief gebruik, bijvoorbeeld tijdens bergaf rijden of sportief remmen, kunnen remschijven en remblokken extreem heet worden. Als de warmte niet voldoende kan wegvloeien, ontstaat er een geharde, glazige laag op het oppervlak van de remblokken en -schijven. Dit noemt men “geglazuurde” remschijven. Ze veroorzaken vaak een combinatie van piepende en licht krakende geluiden, vooral bij lichte remdruk. Daarnaast kan het pedaalgevoel harder en minder doseerbaar worden.

Een geglazuurd remoppervlak heeft minder grip, wat de remprestaties merkbaar vermindert. Soms is het mogelijk om het geglazuurde oppervlak licht op te schuren of af te draaien, maar in de praktijk wordt meestal gekozen voor vervanging van remblokken en, indien nodig, remschijven. Wie veel met zware aanhangwagens rijdt of vaak bergpassen afdaalt, doet er goed aan te kiezen voor remonderdelen met een hogere temperatuurbestendigheid.

Voorkomen is hier belangrijker dan genezen. Maak tijdens lange afdalingen gebruik van motorrem en schakel tijdig terug, zodat het remsysteem niet continu maximaal belast wordt. Hoort u na een intensieve remactie nieuwe kraak- of piepgeluiden, laat dan controleren of uw remmen niet oververhit en geglazuurd zijn geraakt. Zo blijft uw auto niet alleen stil, maar vooral ook veilig tot stilstand komen.

Kraakgeluiden bij sturen: stuurinrichting en wielophanging

Kraakgeluiden die specifiek optreden bij het sturen, verdienen extra aandacht. De stuurinrichting en wielophanging zijn direct verantwoordelijk voor de controle over uw voertuig. Als hier iets misgaat, kan dat direct gevolgen hebben voor de veiligheid. Hoort u een krakend, klikkend of bonkend geluid bij het draaien van het stuur, al dan niet in combinatie met trillingen in het stuurwiel, dan is het belangrijk om de oorzaak snel te achterhalen.

In veel gevallen komt het geluid van bewegende delen in de wielophanging, zoals kogelgewrichten, fuseekogels, stuurkogels en veerpootlagers. Maar ook de stuurbekrachtiging, tandheugel en zelfs de wielnaaflagers kunnen een rol spelen. Stel u de stuurinrichting voor als een reeks scharnieren: zodra er in één scharnier speling of droogloop ontstaat, hoort u dat onmiddellijk als kraakgeluid tijdens het rijden of sturen.

Versleten kogelgewrichten en stuurkogels in draagarmen

Kogelgewrichten en stuurkogels zorgen voor de beweegbare verbinding tussen de stuurstang, fusee en draagarmen. Ze moeten soepel kunnen draaien en zwenken om elke stuurbeweging nauwkeurig over te brengen op de wielen. Als de beschermende rubberen hoezen scheuren of uitdrogen, verdwijnt het vet en dringt vuil naar binnen. Het resultaat: droge, schurende bewegingen die zich uiten in kraak- en knersgeluiden, vooral bij lage snelheid en parkeren.

Een typisch symptoom van versleten kogelgewrichten is een duidelijk klik- of kraakgeluid wanneer u het stuur snel van links naar rechts beweegt terwijl de auto stilstaat. Soms voelt u daarbij ook een lichte speling in het stuur. Laat u dit probleem onbehandeld, dan kan het gewricht uiteindelijk speling krijgen of zelfs losschieten, met gevaarlijke situaties als gevolg. Een APK-afkeur vanwege speling op stuur- of fuseekogels is dan ook geen zeldzaamheid.

De enige duurzame oplossing is vervanging van de versleten kogelgewrichten of complete draagarmen, afhankelijk van het ontwerp. Omdat de wielstanden na vervanging veranderen, is het verstandig om de auto direct daarna uit te laten lijnen. Zo voorkomt u onregelmatige bandenslijtage en blijft de auto strak en stil sturen.

Defecte CV-joints en aandrijfassen tijdens bochten

Zoals eerder genoemd bij de aandrijflijn, kunnen homokineten (CV-joints) ook juist tijdens het sturen voor karakteristieke kraakgeluiden zorgen. In bochten verandert de hoek waaronder de aandrijfassen werken, waardoor eventuele slijtage extra hoorbaar wordt. Hoort u bij het insturen een ritmisch tik- of knakgeluid dat sneller wordt naarmate u harder rijdt, dan is de kans groot dat de buitenste homokineet is versleten.

Bij een defecte binnenste homokineet ervaart u vaak meer een dof bonk- of kraakgeluid bij optrekken in een rechte lijn, vooral wanneer de aandrijflijn onder zware belasting staat. Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen bij het wegrijden op een helling of het snel invoegen op de snelweg. Het is te vergelijken met een versleten scharnier: zolang u het nauwelijks beweegt, blijft het stil, maar zodra er kracht op komt, hoort u direct de slijtage.

Aarzel niet om hiermee naar een specialist te gaan. Een loslopende homokineet kan naast lawaai ook trillingen in het stuur en de carrosserie veroorzaken. Wordt het probleem genegeerd, dan kan de aandrijfas in extreme gevallen breken, waardoor u plotseling aandrijving verliest. Het vervangen van een homokineet of aandrijfas is een duidelijk minder kostbare en risicovolle ingreep dan het herstel van bijkomende schade na een echte uitval.

Beschadigde tandheugelrubbers en stuurbekleding

De tandheugelkast (stuurhuis) is het hart van de stuurinrichting. Rondom de uiteinden van deze kast zitten vaak rubberen manchetten en afdichtingen die het mechanisme beschermen tegen vuil en vocht. Wanneer deze tandheugelrubbers scheuren of uitdrogen, kunnen stof en water binnendringen. Het smeermiddel droogt uit, en bij elke stuurbeweging ontstaat dan een krakend of schurend geluid, soms vergezeld van een zwaarder draaiend stuur.

Ook losse of slecht passende stuurbekleding in het interieur kan verrassend veel geluid geven. Denk aan een krakend stuurkolomkapje of een stuur dat tegen een interieurpaneel schuurt. Dit soort geluiden zijn meestal minder ernstig, maar kunnen erg irritant zijn tijdens dagelijks gebruik. Het onderscheid maken tussen een technisch probleem in het stuurhuis en een interieurgerelateerd kraakje is niet altijd eenvoudig, maar een monteur kan dit vaak snel lokaliseren tijdens een proefrit.

Afhankelijk van de ernst van de slijtage kunnen tandheugelrubbers apart worden vervangen, of moet het complete stuurhuis worden gereviseerd of vernieuwd. Bij lichte interieurkraakjes volstaat vaak het opnieuw vastzetten of voorzien van anti-ratel tape rond de contactpunten. Blijft u last houden van onduidelijke stuurgeluiden, vraag dan altijd om een gezamenlijke proefrit met de monteur, zodat u het geluid ter plekke kunt laten horen.

Uitgelopen wielnaaflagering en losse wielmoeren

Een andere, vaak onderschatte bron van kraak- en bromgeluiden bij sturen zijn versleten wielnaaflagers. Deze lagers zorgen ervoor dat het wiel soepel om de as draait. Naarmate ze slijten, ontstaat er een zoemend of brommend geluid dat toeneemt met de snelheid. In een verder gevorderd stadium kan ook een duidelijk kraak- of knarsgeluid hoorbaar worden bij het nemen van bochten, wanneer het lager extra zijdelings belast wordt.

Losse of onvoldoende vastgezette wielmoeren kunnen een soortgelijk, maar soms nog dramatischer geluid veroorzaken. U hoort dan een kloppend of krakend geluid dat steeds luider wordt, met name bij remmen of accelereren. Dit is een acute veiligheidsrisico: een wiel dat loskomt tijdens het rijden is levensgevaarlijk. Twijfelt u of de wielen goed vastzitten na bijvoorbeeld een bandenwissel, controleer dan direct de aanhaalmomenten of laat dit doen door een garage.

Bij verdachte geluiden zal een monteur de auto op een hefbrug zetten, de wielen ronddraaien en controleren op speling en bijgeluiden. Versleten wiellagers worden doorgaans in hun geheel vervangen, vaak inclusief naaf. Na montage is het raadzaam om een korte proefrit te maken om te controleren of het kraakgeluid tijdens het rijden volledig verdwenen is.

Interieur kraakgeluiden: dashboard en bekleding

Niet alle kraakgeluiden hebben een mechanische oorzaak. Een aanzienlijk deel van de klachten die automobilisten melden, komt voort uit het interieur: dashboard, deurpanelen, middenconsole en andere kunststof delen. Zeker bij moderne auto’s met harde kunststoffen en complexe dashboardvormen kunnen temperatuurverschillen en trillingen tot vervelende kraak- en piepgeluiden leiden. Hoewel deze geluiden meestal geen direct veiligheidsrisico vormen, kunnen ze uw rijcomfort en beleving flink verstoren.

Interieurkraakjes hebben vaak de neiging om vooral bij koud weer of op slecht wegdek hoorbaar te zijn. Het is als een gammel houten huis dat kraakt bij storm: de constructie blijft overeind, maar de geluiden kunnen u mateloos irriteren. Goed nieuws: met gerichte demping, het naspannen van clips en het behandelen van contactvlakken kunt u veel van deze geluiden effectief reduceren of zelfs volledig elimineren.

Losse dashboardclips en krakend instrumentenpaneel bij mercedes en BMW

Bij premiummerken zoals Mercedes en BMW verwachten veel bestuurders een stil en kraakvrij interieur. Toch zien we juist bij deze merken regelmatig klachten over krakende dashboards en instrumentenpanelen, vooral bij modellen met harde sierlijsten of aluminium inleg. De oorzaak ligt vaak in dashboardclips die niet meer perfect klemmen of kunststof delen die bij temperatuurschommelingen minimaal werken en langs elkaar schuren.

U hoort dan bijvoorbeeld een zacht, maar constant kraak- of knispergeluid bij het rijden over klinkerwegen of bij het accelereren en remmen. Door zachtjes op verschillende delen van het dashboard te duwen terwijl iemand anders rijdt, kunt u soms zelf al achterhalen waar het geluid vandaan komt. Een dealer of specialist zal het paneel meestal demonteren, de clips controleren en contactpunten voorzien van vilt- of schuimtape om de wrijving te verminderen.

Hoewel het geen direct gevaar oplevert, kan een krakend instrumentenpaneel op den duur wel voor loszittende onderdelen zorgen als u het probleem negeert. Bovendien is de doorverkoopwaarde van een auto vaak hoger als het interieur vrij is van storende kraakgeluiden. Overweegt u een gebruikte Mercedes of BMW te kopen, let dan tijdens de proefrit extra op subtiele kraakjes uit het dashboard.

Verschoven bekledingspanelen en deurpanelen

Deurpanelen en interieurpanelen zijn doorgaans met clips en schroeven aan de carrosserie bevestigd. Na jaren van gebruik, het regelmatig dichtslaan van portieren en temperatuurwisselingen kunnen deze bevestigingen speling krijgen. Het resultaat: een krakend of tikkend geluid bij elke carrosseriebeweging, bijvoorbeeld bij drempels, bochten of het openen en sluiten van de deur. Soms volstaat een klein rukje aan de deur om het geluid tijdelijk te laten verdwijnen, wat een duidelijke hint geeft naar de oorzaak.

Een verschoven deurpaneel kan bovendien lichte wrijving veroorzaken met de raamrubbers of de B-stijlbekleding. U hoort dan een ritmisch kraak- of piepgeluid dat verandert als u het raam een stukje opent of sluit. Dit is een handige test: verdwijnt het geluid wanneer het raam een paar millimeter openstaat, dan is de kans groot dat het probleem in de overgang tussen deurpaneel en raamrubber zit.

Een duurzame oplossing bestaat uit het opnieuw positioneren van de panelen, het vervangen van beschadigde clips en het aanbrengen van dempend materiaal op de raakvlakken. Veel gespecialiseerde interieurbedrijven bieden zogenaamde “anti-ratel” behandelingen aan, waarbij alle bekende probleemzones in één keer worden aangepakt. Heeft u twee linkerhanden, dan is dit vaak de meest efficiënte route naar een stil interieur.

Uitgedroogde rubbers rond portieren en raamstijlen

Portier- en raamrubbers hebben een dubbele functie: ze houden water en wind buiten én dempen bewegingen tussen deur en carrosserie. Naarmate deze rubbers verouderen, drogen ze uit en verharden ze. Dat leidt niet alleen tot toegenomen windgeruis, maar ook tot kraak- en piepgeluiden wanneer de carrosserie beweegt. Met name bij het in- en uitveren van de carrosserie op drempels hoort u dan een kort, droog gekraak uit de buurt van de deurstijlen.

Een eenvoudige, maar effectieve eerste stap is het reinigen van de rubbers met een mild schoonmaakmiddel en ze vervolgens in te smeren met een speciaal rubberverzorgingsmiddel of siliconenspray. Dit herstelt tijdelijk de soepelheid en vermindert de wrijving tussen rubber en metaal. Vergelijk het met het invetten van een piepende deur in huis: het geluid verdwijnt vaak direct, maar de onderliggende slijtage blijft natuurlijk bestaan.

Bij sterk uitgedroogde of gescheurde rubbers is vervanging de enige echt duurzame oplossing. Nieuwe rubbers zorgen niet alleen voor meer stilte in de auto, maar verbeteren ook de isolatie tegen kou, warmte en vocht. Hoort u dus kraakgeluiden tijdens het rijden die duidelijk uit de portierzone komen, kijk dan niet alleen naar de mechanische delen, maar ook naar de staat van de afdichtingen.

Motorcompartiment kraken: riemen en hulpstukken

Kraak- en piepgeluiden uit de motorruimte worden vaak als extra verontrustend ervaren. U vraagt zich misschien af: komt het geluid echt van de motor zelf, of van een van de vele hulpaggregaten eromheen? In de praktijk zijn aandrijfriemen, spanrollen en hulpstukken zoals dynamo, aircocompressor en stuurbekrachtigingspomp veelvoorkomende boosdoeners. Ze produceren vooral bij koude start of bij inschakelen van zware verbruikers (airco, stuurbewegingen, verlichting) hoorbare kraak- of piepgeluiden.

Versleten multiriemen of V-riemen kunnen bij belasting gaan slippen over de poelies. Dit klinkt vaak als een hoog piepen, maar in de beginfase wordt het soms ook als een krakend of schurend geluid omschreven. Een versleten of vastlopende spanrol maakt vaak een schurend of ratelend geluid dat toeneemt met het toerental. Laat u dit te lang onbehandeld, dan kan de riem breken, met als gevolg dat dynamo, stuurbekrachtiging of zelfs de waterpomp plots uitvallen.

Daarnaast kunnen bevestigingspunten van hulpaggregaten, zoals losse dynamobeugels of gebarsten steunen, een dof kraak- of klopgeluid veroorzaken bij gas geven en gas loslaten. Het is vergelijkbaar met een loszittende plank: zolang u er niet op stapt hoort u niets, maar bij belasting kraakt het direct. Een ervaren monteur zal met een stethoscoop of luisterapparaat de verschillende componenten afluisteren om de exacte bron van het geluid te lokaliseren.

Preventief onderhoud is hier de sleutel. Vervang aandrijfriemen en spanrollen volgens fabrieksschema, of eerder als u kraak- of piepgeluiden waarneemt. Controleer bij iedere onderhoudsbeurt de speling en loop van de hulpaggregaten. Hoort u een nieuw geluid na een recente reparatie in het motorcompartiment, ga dan terug naar de werkplaats: soms is een riem niet goed uitgelijnd of staat de spanning niet correct, wat al snel tot ongewenste geluiden kan leiden.

Diagnose met OBD2-scanner en visuele inspectie

Hoe pakt u nu systematisch een auto aan die kraakt tijdens het rijden? Hoewel kraakgeluiden meestal mechanisch van aard zijn, kan een gestructureerde diagnose veel tijd en geld besparen. Een combinatie van een visuele inspectie, een proefrit en het uitlezen van de auto met een OBD2-scanner geeft een compleet beeld van de technische staat. De OBD2-scanner zelf zal geen “kraakfoutcode” tonen, maar kan wel aanwijzingen geven, zoals foutcodes voor het ABS-, ESP- of stuurbekrachtigingssysteem die samenhangen met onderdelen in de wielophanging of stuurinrichting.

De eerste stap is altijd een gerichte proefrit waarbij u het kraakgeluid zo goed mogelijk reproduceert. Hoor je het vooral bij drempels, tijdens sturen, bij remmen of juist bij accelereren? Hoe specifieker u het gedrag kunt omschrijven, hoe sneller de monteur de juiste componenten kan controleren. Tijdens de visuele inspectie worden ophangingsdelen, rubbers, remmen, aandrijfassen, interieurbevestigingen en motorsteunen gecontroleerd op slijtage, scheuren, speling en roest.

Een goede werkplaats zal vaak met twee personen werken: één die rijdt en het geluid tracht op te wekken, en één die luistert en voelt op verschillende punten in de auto. Soms worden zelfs speciale meetmicrofoons (NVH-sensoren) gebruikt om precies te bepalen waar het geluid wordt overgedragen. Dat klinkt misschien als overkill, maar bij hardnekkige of moeilijk te lokaliseren kraakgeluiden kan dit het verschil maken tussen eindeloos experimenteren en een snelle, gerichte reparatie.

Tot slot is het belangrijk om na de reparatie altijd een gecontroleerde testrit te maken. Zijn alle kraakgeluiden tijdens het rijden verdwenen? Gedraagt de auto zich stabieler, remt hij beter en stuurt hij preciezer? Door deze stappen consequent te volgen, voorkomt u dat u onnodig onderdelen vervangt en zorgt u ervoor dat uw auto weer veilig, stil en comfortabel over de weg glijdt.